Όλοι πεθαίνουν... Βασικά... μήπως μπορώ να ξεκινήσω πάλι;
Ο καθένας αξίζει έναν θάνατο. Θα πέθαινα από γηρατειά.
Αυτό ήταν το σχέδιο.
Ο Μίτσελ θα έφευγε μέσα σε μια έκρηξη πυροβολισμών και δόξας.
Όχι κρύος και μόνος και τρομοκρατημένος.
Δεν πίστευε ότι ο Θάνατος θα τον έβρισκε πρώτος.
Ο θάνατος είναι η βεβαιότητα, η διά- στικτη γραμμή που βλέπουμε να πλησιάζει.
Μα όχι για τον Μίτσελ.
Για έναν βρικόλακα, ο θάνατος δεν είναι το τέλος...
...αλλά η αρχή.
- Συλλυπητήρια... - Και να 'μαστε.
Διαγραμμένοι και ξεχασμένοι... Μη φυσιολογικοί, παραφυσικά φαινόμενα...
Να παρακολουθούμε την παράσταση από τις κερκίδες.
Τουλάχιστον είχα γύρω μου πρόσωπα φιλικά και συγγενείς.
Γιατί δεν με προσέχει κανείς; Είχα αυτό το μικρό πλεονέκτημα...
Ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο όταν είσαι φάντασμα; Η μοναξιά.
Θα έδινες τα πάντα για ένα ψίχουλο επαφής,
γι' αυτό το αίσθημα του σώματος πάνω στο σώμα που σημαίνει...
..."Εντάξει, είμαι εδώ."
Είναι η πείνα. Το βασικό ένστικτο.
Κι αν χρειαστεί παρασέρνεις κι άλλους μαζί σου στον κόσμο των νεκρών.
Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα τους μετατρέψεις σε τέρατα.
Μα υπάρχουν κι άλλοι... σαν τον Τζορτζ.
Αυτοί που θα έπρεπε να έχουν πεθάνει.
Αλλά κομματιασμένοι και βαμμένοι με αίμα παραστρατούν απ' την καθορισμένη πορεία.
Αλλά με ποιο κόστος;
Φοβούνται.
Αλλάζουν. Είναι κι αυτοί τέρατα πια... Μια ανωμαλία της φύσης.
Πλάσματα που ζουν στους εφιάλτες. Ο μεγάλος κακός λύκος.
Σε τι μπορούμε να ελπίζουμε; Είμαστε σαν πρόσφυγες.
Ναυάγια της ζωής και αποβράσματα του Θανάτου...
Πλάκα έκανα. Βάλ' τα ξανά στον νεροχύτη. Θα τα βάλω στον νεροχύτη.
Ίσως, αν δικαιούμαστε ακόμα λίγο έλεος...
βρίσκουμε ο ένας τον άλλο...
Being Human - Επεισόδιο 1
Fight For Freedom The GreekTVsubS Supporters
Απόδοση Διαλόγων X-VampTeam [edesp, matovel]
Διανομή Υποτίτλων www.xsubs.tv
- Δώδεκα ίντσες "Μπερδεμένα Κρέατα". - Ευχαριστούμε!
- Κράτα τα ρέστα. - Πόσο καιρό μοιράζεις πίστες;
Κάνα δυο μήνες...
- Ήξερες να οδηγάς μηχανάκι ή σου μάθανε; - Μου μάθανε.
- Οδηγούσαμε σε πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής. - Φαντάζομαι μισείς την πίτσα.
Όταν η κοπέλα σου λέει "Τι θες μαζί με το τσάι;",
- στοίχημα ότι απαντάς "Όχι πίτσα!" - Μένω με τον μπαμπά μου.
Σκέτη τρέλα! Τα λέμε.
- Με είδε! - Και τι έγινε που σε είδε;
Συμβαίνει συνέχεια τώρα τελευταία. Κι όχι μόνο με σας του δυο
αλλά και με κανονικούς ανθρώπους. Ήμουν στον κάδο της ανακύκλωσης
πέρασε ένα φορτηγάκι από δίπλα κι ο τύπος μου φώναξε "Αλανιάρα!".
Ποιος θέλει τσάι;
- Τι; - Φτιάχνεις συνέχεια τσάι.
Έχει γεμίσει ο τόπος απομεινάρια από τσάι και καφέ.
Πηγαίνω να φτιάξω εγώ τσάι και δεν μπορώ.
Δεν υπάρχουν κούπες ούτε τσάι, έχει ξο- δευτεί όλο. Δεν μπορείς να το πιεις καν.
Δεν μπορείς να το πιεις αλλά συνεχίζεις να φτιάχνεις.
Θεέ μου, με τρελαίνει!
- Μ' αρέσει η ρουτίνα. Νιώθω φυσιολογική. - Είσαι φάντασμα!
Ε, ναι εντάξει. Τελειώσατε μ' αυτά;
- Πάμε. - Θα φύγετε κι οι δύο;
Πάμε στην δουλειά κι απόψε είναι η νύχτα του.
Ξέρετε τότε τι δεν θα μου λείψει.
Κουλουριαζόμουν στον καναπέ μ' ένα μπουκάλι ζεστό νερό
και το "Υπερηφάνεια και Προκατάληψη". Αν μιλούσε κάποιος τον δάγκωνα!
Βασικά, στην περίπτωσή σου...
αυτό θα ήταν μια πραγματική πιθανότητα. Το δάγκωμα;
- Άντε τα λέμε. - Τα λέμε, παιδιά.
Πρέπει να είσαι ευχαριστημένος μαζί της. Την βλέπουν κι άλλα άτομα πλέον.
- Μπορεί να βγει έξω απ' το σπίτι. - Όλος ο κόσμος μετακομίζει κάπου,
κι έχει να τα βγάλει πέρα με την υγρασία και τον σκόρο.
Εμείς γιατί τύχαμε στον Κάσπερ το καλό φαντασματάκι;
Τα 'χουμε πει αυτά. Κάτι περίεργο πρέπει να συνέβη όταν πέθανε.
- Κι αυτό την κρατάει εδώ. - Δεν είναι δίκαιο...
Ακριβώς. Ό,τι κι αν της συνέβη ήταν άδικο.
Όχι, είναι άδικο να την έχουμε εμείς. Γεμίζει τον κόσμο άπλυτα...
Τι θα κάνεις απόψε;
Θα δουλέψω μια ώρα μετά θα πω ότι έτυχε κάτι επείγον στην οικογένειά μου
και θα τρυπώσω στο δωμάτιο απομόνωσης πριν βγει το φεγγάρι.
Θα έρθω να σε βγάλω το πρωί.
Μίτσελ...
Για το Θεό Μίτσελ, πως στο καλό βρίσκεις τον δρόμο σου εδώ μέσα;
Ακολούθησα τις πινακίδες για την Εντατική και κατέληξα στο ίδιο σημείο.
Σεθ, τι κάνεις εδώ;
Ο Χέρικ αποφάσισε πως η "στρατολόγηση" πρέπει να γίνει επιλεκτική.
Μόνο όσους έχουν κύρος και λεφτά.
Όχι άλλους αλήτες ή άστεγους που κοιμούνται μέσα στα νυχτερινά αστικά.
Ήσουν σωστός με την Λόρεν. Τουλάχιστον είναι όμορφη...
Ο φιλαράκος εδώ πρέπει να είναι μέλος του δημοτικού συμβουλίου...
- Άστον. - Τι, θες να τον μοιραστούμε;
Όχι, εγώ... Έχω σταματήσει.
Ναι καλά...
Το 'χουμε συζητήσει Μίτσελ. Τέλος πάντων... τι ομάδα αίματος έχει;
Α -θετικό. Λίγο Τζέικομπ Κρίκ για μένα...
Φύγε απ' το κρεβάτι Σεθ.
Θυμάσαι εκείνον τον μαθητή; Τον γκέι;
Πότε ήταν... το '58, το '59;
Ή τότε που στριμώξατε με τον Χέρικ το κορίτσι στο ξενοδοχείο;
Ή το ζευγαράκι στο πάρκο; Δεν μπορείς να σταματήσεις Μίτσελ.
Αυτή είναι η φύση μας.
Έλα τώρα. Πάρε έτσι για γεύση. Μια τζούρα.
Άστον ήσυχο.
Τι θα μου κάνεις; Κοιτάξου λίγο, ποτέ τράφηκες για τελευταία φορά;
Ιδρώνεις και τρέμεις. Σοβαρέψου και φύλα την πόρτα.
Έχω μια δουλειά να τελειώσω.
Δεν με νοιάζει αν το πρώτο παιδί του σχολείου έγινε ξάφνου φίλος σου, Σεθ.
Πες στον Χέρικ ότι το νοσοκομείο δεν είναι στην λίστα επιλογών σας.
Μια προειδοποίηση.
Ο ένας φίλος για τον άλλον. Θα είναι παγωμένα εκεί έξω χωρίς εμάς...
Μ' άρεσε, αλλά σκέφτηκα πως αν δεν βγω έξω τώρα...
Οι συμμαθητές μου παντρεύτηκαν, έκαναν παιδιά κι έχουν ένα σπίτι πραγματικό.
- Ποια ήταν; - Η Λόρεν. Ήταν τραυματιοφορέας.
Πότε πέθανε;
Κάνα δυο μήνες πριν ξεκινήσεις να δουλεύεις.
Ήταν πολύ όμορφη.
Κάνουν ένα μνημόσυνο. Φυτεύουν δέντρο...
Τζορτζ.
- Γεια σου Μίτσελ. - Γεια.
- Δεν θα 'πρεπε να 'χεις φύγει; - Γαμώ το! Πρέπει να πάω... κάπου...
- Τώρα. - Έχω διάλειμμα σε δέκα λεπτά.
- Θα τα πούμε τότε. - Με το πάσο σου...
Γεια σας. Τι κάνετε εδώ;
Θα γίνει γραφείο όταν φτιάξουν πτέρυγα για την διεύθυνση.
Κοίτα σε τι κατάσταση βρίσκεται. Όλα τα έπιπλα σπασμένα σημάδια στους τοίχους...
Ψυχοπαθείς 'βάζαν εδώ μέσα;
Όχι...
Ένιωθα πολύ μόνη, καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Μίτσελ;
Είσαι καλά; Τα χέρια σου τρέμουν.
Ναι... σταμάτησα το... τσιγάρο πριν λίγες εβδομάδες.
Βγαίνεις με κάποια ή...
Προσπάθησα να το παίξω διανοούμενη και λίγο Μαρί Κλερ
αλλά μάλλον έμοιαζα με καθυστερημένο, έτσι;
Είμαι ηλίθια, δεν πρέπει να μ' αφήνουν να κάθομαι δίπλα σε κόσμο.
Δεν πειράζει. Αλλά για να απα- ντήσω την ερώτησή σου, όχι.
Όλες μου οι σχέσεις είχαν την ίδια εξέλιξη.
Ήταν περιστασιακές και δεν κατέληγαν καλά.
Αυτό πρέπει να αλλάξει.
Δεν θέλω να πληγώνω τους άλλους. Ψάχνω κάτι ήπιο και φυσιολογικό.
Αλλά μερικοί λένε πως δεν μπορώ να το έχω.
Ποιοι το λένε αυτό;
Δώσε μου ένα δευτερόλεπτο.
Το δωμάτιο απομόνωσης είναι γεμάτο κόσμο. Πρέπει να πάμε κάπου αμέσως!
- Μου μένουν 40 λεπτά πριν μεταμορφωθώ. - Πάμε!
- Εδώ είναι μια χαρά. - Τι; Εδώ; Δεν μπορώ να το κάνω εδώ!
Σταμάτα το αμάξι.
- Τζορτζ, περίμενε. - Τι;
Δεν έχεις χρόνο να βρεις κάποιο μέρος. Δεν μπορείς να τρέχεις όπου να 'ναι.
- Μπορεί να σκοτώσεις κάποιον. - Και τι να κάνω;
Πάμε στο σπίτι.
Δεν πρόκειται να το κάνω μέσα στο σπίτι.
Δεν μπορείς να το χωρίσεις από εσένα. Θα συμβαίνει πάντα.
Είναι κομμάτι του εαυτού σου Τζορτζ. Εκεί θα είσαι πιο ασφαλής.
Μπορούμε να σε συγκρατήσουμε.
Γεια. Πώς πάει;
Με συγχωρείτε!
Φιλαράκο... Γιατί τρέχεις έτσι;
Όχι, όχι μην βάζεις μπρος!
Άστο. Έχεις δίκιο πάμε στο σπίτι.
- Τι; - Όπως είπες είναι ασφαλέστερα εκεί.
Δηλαδή φεύγουμε; Τώρα όμως;
Είσαι καλά Τζορτζ; Τι τρέχει; Νόμιζα απόψε είναι η νύχτα του.
- Είναι. Θα το κάνει εδώ. - Μα έχω σκουπίσει!
- Τι χρειάζεσαι; - Κλείσε τις κουρτίνες.
Και βάλε μουσική. Δυνατά.
Καλή ιδέα. Θα πούμε ότι έχουμε πάρτι. Άννι.
Πάρε στο δωμάτιό σου ότι δε θες να σπάσει.
Εμείς τι θα κάνουμε όταν αυτός θα... κάνει τα δικά του;
Θα βγούμε έξω.
Μπορώ να βλέπω;
Θέλω να δω τι συμβαίνει.
Δεν είναι όπως όταν ήσουν έξι κι έβλεπες την γάτα σου να γεννάει.
Είναι κάτι προσωπικό.
Με βλέπεις από τότε που πέθανα. Οι κανό- νες ιδιωτικότητας έχουν θολώσει λιγάκι.
- Έλα τώρα. Δεν μπορείς να με βλάψεις. - Ίσως μπορεί να μείνει.
Αυτό λέω κι εγώ. Είναι κομμάτι του εαυτού σου.
Μείνε στην κουζίνα. Μείνε εκτός του πεδίου ορατότητας του.
Αν σε δει δεν ξέρω τι είναι ικανός να κάνει.
Ξεκινάει...
Νομίζω πως τελικά κάποιος μετακόμισε στο νούμερο 18.
Τζορτζ;
Έφυγε.
- Γεια. - Γεια.
Πού είναι τα πράγματά μας;
- Τι έκανε; - Σώσαμε ότι μπορούσαμε.
Το δωμάτιο μου έχει τιγκάρει με δέκα σακούλες κοπριά
και συντρίμμια. Πρέπει να επισκεφτώ τα ΙΚΕΑ.
- Και ξέρεις πως νιώθω γι' αυτό. - Γιατί δεν φεύγετε;
- Αφήστε τα υπόλοιπα σε μένα. - Τηλεφώνησε ο Όουεν.
- Ποιος Όουεν; - Ο Όουεν. Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού.
Ο αρραβωνιαστικός μου. Ο... πρώην αρραβωνιαστικός μου.
- Έρχεται εδώ. - Σε... τώρα!
Έρχεται; Γιατί;
Γύρισε από τη Σ. Αραβία. Θέλει να μας δει.
Είστε οι πιο μακρόχρονοι ενοικιαστές του.
Όλοι οι άλλοι βρήκαν το σπίτι κάπως... αλλόκοτα αφιλόξενο.
- Γιατί δεν το ανέβαλλες; - Προσπάθησα.
Αλλά με κλώτσησε στο καλάμι.
- Στο καλάμι, Τζορτζ. - Μπορούμε να συγκεντρωθούμε;
- Δεν θα είσαι εδώ όταν φτάσει. - Φυσικά.
Προφανώς και θα κρυφτώ αλλιώς θα με δει.
Έκανα μια λίστα από ερωτήσεις που θέλω να του κάνεις.
"Πηδάς την Τζέινι Χάρις;"
Πάντα την έπεφτε στον Όουεν. Αν έχει μάθει ότι πέθανα...
θα είχε φτάσει εδώ πριν το ασθενοφόρο.
- "Γέννησε η αδερφή μου;" - Προσπαθούσαν επί χρόνια.
Ο άντρας της ο Ρομπέν φταίει. Δουλεύει στο ταχυδρομείο.
Θεέ μου. Πήρατε κι οι δυο χάπια βλακείας; Είναι ο πρώην της Άννι.
Ο πρώην της Άννι, που την έθαψε.
Δεν μπορεί να βρίσκεται εδώ. Δεν μπορείς να είσαι σε ακτίνα δέκα μιλιών.
Δεν γίνεται να είναι μέσα στο σπίτι και να μην τον δω.
- Ήμασταν αρραβωνιασμένοι! - Φαντάζεσαι να σε δει;
Την επίδραση που θα έχει αυτό πάνω του; Τον κίνδυνο που διατρέχουμε;
Δεν σε νοιάζει η ασφάλεια μας. Έχασες την ερωμένη σου
και δεν αντέχεις στην σκέψη ότι εγώ θα δω τον δικό μου.
Αυτό είναι... Πώς τολμάς;
Αν μείνει επάνω, τι κακό μπορεί να συμβεί;
Θα στο θυμίσω όταν τα πλήθη θα μας κυνηγάνε με δάδες και δρεπάνια.
Λυπάμαι αλλά πρέπει να προστατέψουμε το σπιτικό μας.
Το σπιτικό το ρήμαξες εσύ πριν λίγο.
Δεν ήμουν εγώ...
Αυτό ήταν. Άννι;
Εντάξει... και θυμήσου: Την Τζέινι Χάρις.
Τρελοί. Είστε τρελοί!
Ρώτα για την βρύση που κάνει θόρυβο. Όχι, θα ρωτήσω εγώ.
Άστο. Θα μιλήσω μόνο εγώ.
Και θυμήσου, είμαστε δυο άτομα που νοικιάζουν μαζί.
Είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου.
Πρέπει να φερθούμε απόλυτα κι εντελώς φυσιολογικά.
Άντε και καλή τύχη!
- Γεια, τι γίνεται; - Καλά. Είμαι ο Μίτσελ. Χάρηκα Όουεν.
- Αυτός είναι ο Τζορτζ. - Γεια σου.
Πού είναι τα έπιπλα;
Ζούμε με λιτότητα...
Ξελογιάζεσαι πολύ εύκολα από τα περιττά προϊόντα του 21ου αιώνα, έτσι;
Σκέφτεσαι... να πάρω αυτόν τον καναπέ ή εκείνον; Μια καρέκλα
θα σε κάνει ευτυχισμένο όταν θα έπρεπε ειλικρινά να πασχίζουμε
για κάτι... πνευματικά ανώτερο;
Μάλιστα... Νόμιζα ότι απλώς θα το βάφατε και δεν θέλατε να λερώσετε τα έπιπλα.
Αυτό θα ήταν πιο λογικό.
Τζορτζ, πάνε να δεις τι ήταν αυτό.
- Ναι. Ευχαριστώ Μίτσελ. - Να σου βάλω κάτι να πιεις;
Τσάι, καφέ; Έχει και κάνα δυο μπίρες στο ψυγείο.
Καλύτερα μια μπύρα. Δεν ξεπέρασα τον καιρό της Σαουδικής Αραβίας.
- Τι κάνεις; Ακούγεσαι κάτω. - Ήθελα μόνο να τον δω.
- Μπορώ να γλιστρήσω κάτω. Να κρυφτώ. - Είσαι τρελή;
Θα σε δει και... θα πεθάνει απ' τον φόβο!
- Άννι, αυτό δεν αποτελεί επιλογή! - Τον περισσότερο καιρό είναι μια χαρά.
Τελικά το νερό έρχεται. Αλλά νευριάζει τον Τζορτζ.
Δεν πειράζει. Θα το φροντίσω. Όπως είπα είναι ανακούφιση να σας έχω ενοίκους.
Δεν πήγαινε καλά το πράμα με όλους τους τελευταίους ενοικιαστές...
Στην υγειά μας. Άκουσαν το τι συνέβη κι άφησαν την φαντασία τους να οργιάσει.
Γνωρίζετε; Για την αρραβωνιαστικιά μου;
Λίγα πράματα. Από τον κτηματομεσίτη.
Σπανίως επιστρέφω από τότε.
Όπως καταλαβαίνεις, νιώθω ακόμα περίεργα όταν είμαι εδώ.
Τι ακριβώς συνέβη; Αν επιτρέπεται...
Κυριολεκτικά μόλις είχαμε μετακομίσει εδώ. Ακόμα ξεπακετάραμε.
Ήτανε σκοτεινά και δεν είχα συνδέσει το ρεύμα ακόμα.
Στεκόταν στην κορυφή της σκάλας και...
Δεν ξέρω. Είπαν πως μάλλον...
έπεσε άγαρμπα.
- Πως ήταν; - Η Άννι;
Ήταν τρυφερή και αστεία. Εξυπνότερη απ' όσο πίστευε η ίδια.
Κι ήταν δική μου.
Πιστεύω πως οι άνθρωποι αφήνουν μια ηχώ στο μέρος που ζούσαν.
Οι ενοικιαστές πριν από εμάς έλεγαν πως άκουγαν κάτι.
Ίσως να ήταν αυτό.
- Έλεγαν πως ήταν φρικιαστικό. - Δεν είναι φρικιαστικό.
Είναι ωραίο. Είμαστε ευτυχισμένοι. Μας αρέσει.
- Τι ήταν; - Ποιο;
Ένα περιστέρι...
- Περιστέρι; - Άφησα ανοιχτό το παράθυρο.
- Το έδιωξες; - Το σκότωσα.
- Το σκότωσες; - Μ' ένα παπούτσι.
Μάλλον... πρέπει να πηγαίνω.
- Αλήθεια; Αχ, όχι... - Χαρήκαμε για την γνωριμία.
Ευχαριστώ για την μπύρα. Για οποιοδήποτε πρόβλημα, τηλεφωνήστε.
Όπως είπα, είμαστε πολύ ευτυχισμένοι εδώ.
Σας ευχαριστώ. Στ' αλήθεια.
Πώς τα κατάφερες κι έμεινες τόσο ψύχραιμος;
- Σκάσε. - Τι είσαι; Κατάσκοπος;
Είναι φανερό πως έχει εκπαιδευτεί γιατί ο τρόπος που το χειρίστηκες
ήταν απίστευτος!
Σ' αγαπούσε πολύ Άννι. Ο τρόπος που μιλούσε για σένα...
- Τον έκανες πολύ ευτυχισμένο. - Ρώτησες για την βρύση;
Είναι δικό του αυτό;
- Ποιο; - Το μπουκάλι. Είναι δικό του;
Ναι.
Ευχαριστώ! Θέλετε να το δείτε πάλι;
Ξεκινάμε, παρακολουθείτε; Σίγουρα παρακολουθείτε;
Δεν παρακολουθείτε... Έρχεται!
Ευχαριστώ πολύ.
- Να ο φίλος μου. Πρέπει να φύγω. - Άλλη μια;
Όχι, όχι. Μια άλλη φορά, υπόσχομαι.
Δεν πήρες το μήνυμα μου;
Εδώ δεν είναι τα χωράφια σου Χέρικ.
Ήταν απλά κοινωνικό ενδιαφέρον. Τίποτα παραπάνω. Ανησυχούμε για σένα.
Πρέπει να κρατάμε διακριτική την παρουσία μας.
Με το να έρχεστε εδώ και να ορμάτε στον κόσμο όταν κοιμάται...
Τους ορμάμε όταν κοιμούνται; Ποιος τους ορμάει όταν κοιμούνται;
- Ο Σεθ είπε... - "Ο Σεθ είπε".
Πρέπει να ξέρεις κάτι για τον Σεθ.
Είναι ένας ηλίθιος.
Αλλά σε βάζει σε σκέψεις, έτσι;
Οι κανόνες για το τι μπορούμε και τι απαγορεύεται να κάνουμε.
Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε, ότι ο κόσμος γνώριζε την ύπαρξή μας.
Ας υποθέσουμε ότι είχαν μια επιλογή...
Αγάπη μου, κάνεις ζεστή σοκολάτα;
Κάνεις. Ωραία. Θέλεις ζεστή σοκολάτα;
- Όχι. - Εγώ θα πάρω μία, παρακαλώ.
- Τι ώρα ξεκίνησες; - Στις δύο.
Ατελείωτη βάρδια.
- Ποιος μπαίνει εδώ μέσα τέτοιες ώρες; - Το προσωπικό κυρίως.
Ίσως και κάποιοι γονείς από την πτέρυγα της παιδιατρικής.
Τους καταλαβαίνεις από μακριά.
Μένουν με βάρδιες κι έρχονται εδώ, παραγγέλνουν καφέ αλλά δεν τον πίνουν.
Μάλλον εκτιμούν πολύ την δουλειά σου.
- Δεν χρειάζεται. - Είσαι πολύ ευγενική.
Να προσέχεις.
- Τι ήταν αυτό; Κι άλλα κόλπα; - Όχι... Καλοί τρόποι.
Κι ας πούμε ότι φανερωνόμαστε.
Και μετά; Αρχίζουμε δημόσια συζήτηση;
Κάτσε, κάτσε, ένα βήμα κάθε φορά...
Αλλά ακριβώς αυτό το είδος αριστερίστικης σκέψης χρειαζόμαστε.
Κι όσοι αρνούνται;
Θυμάμαι ότι με υποδέχτηκες με ανοιχτές αγκάλες.
Θεέ μου, είναι απαίσιο.
- Δοκίμασέ το. - Για να σώσω τους άντρες μου.
Τι μεγαλόψυχο εκ μέρους σου να υποστείς την κατάρα της αθανασίας
κι οι φίλοι σου να μαραίνονται και να σαπίζουν σε νοσοκομεία και σε γηροκομεία.
Πλάκα κάνω. Σε πειράζω.
Πάω στοίχημα... Δώσε στον κόσμο την αιώνια ζωή
δώσ' την και στα παιδιά του και στους εραστές του
και θα έκανε μια ουρά εκατοντάδων μιλιών.
Πάμε πάνω στην παιδιατρική.
Οι γονείς για τους οποίους μιλούσε η κοπέλα...
Πιστεύεις ότι θα υπήρχε έστω και ένας που θα αρνιόταν;
Το έχεις σκεφτεί, έτσι;
Είχαν την ευκαιρία.
Τους επιτρέψαμε να ελέγχουν αυτόν τον παράδεισο, την Εδέμ, και κοίτα τι έκαναν.
Δεν μπορώ να καταλάβω το ενδιαφέρον για μένα.
Αν τα πράγματα αλλάξουν το να σε έχω μαζί μου όπως και παλιά θα ήταν...
Οι άνθρωποι σε θαυμάζουν. Κι εγώ σε θαυμάζω.
Παρά το ότι είσαι... εκκεντρικός.
- Εκκεντρικός; - Ναι. Όλοι προσποιούμαστε κάποιον.
Αλλά εσύ... Μοιάζει να το ευχαριστιέσαι.
Συν του ότι όπως όλοι λένε μπορείς να αυτοσυντηρείσαι.
Δεν ήλπιζα ότι θα καταλάβεις.
Ευτυχώς, γιατί δεν καταλαβαίνω. Είναι κάτι νοητικό...
Αν είσαι καρχαρίας να παραμένεις καρχαρίας.
Εξάλλου, φαντάζομαι ότι θα έχεις "πλάτες" να στηριχτείς.
- Πλάτες; - Απλά κάποιον που να σε φροντίζει...
Ώστε όταν πέσεις να μην πέσεις πολύ χαμηλά...
Αυτό είναι για μένα.
Όλα αλλάζουν και τίποτα δεν μπορεί να τα σταματήσει.
Είναι νόμος της φύσης. Είναι οι τεκτονικές πλάκες που μετακινούνται.
Και το μόνο πράγμα που μας απομένει να διαλέξουμε
είναι σε ποια πλευρά θα βρισκόμαστε όταν συμβεί.
Είναι κάτι που πρέπει να σκεφτούμε καλά.
Αργότερα θα πάω στο το μνημόσυνο που γίνεται για την Λόρεν.
- Θες να έρθεις; - Δεν ξέρω...
Έλα θα είναι καλά.
Ή μάλλον όχι τόσο καλά όσο... στενάχωρα.
- Νόμιζα πως ήσαστε φίλοι. - Ουσιαστικά, όχι.
Λιγάκι, προς το τέλος.
Τζορτζ; Γεια.
Χρειάζομαι τρεις μαξιλαροθήκες.
Η κ. Νίξον μόλις έβγαλε την πίτα που είχε φάει.
- Ευχαριστούμε που μας το είπες... - Άλλαξες σαμπουάν;
Είναι μέντα... Συνήθως χρησιμοποιείς βανίλια.
- Πού το ξέρεις; - Έχω καλή όσφρηση...
Σ' αρέσει;
Ναι, μυρίζεις σαν πουλόβερ... Έχεις καμιά τρύπα;
Θα τα πούμε αργότερα...
- Γαμώ το! Σ' αρέσει; - Όχι.
- Δεν ξέρω... Γιατί, την θες εσύ; - Εγώ; Θεέ και Κύριε, όχι.
Είναι ωραία αλλά...
Αν σ' ενδιαφέρει θα μπορούσα...
Έλα τώρα, δεν προσέχεις συχνά γυναίκες. Δεν θέλω να σε αποθαρρύνω.
- Αποκλείεται να την ενδιαφέρω. - Θες να ρωτήσω;
Όχι. Αυτό θα είναι πολύ παιδιάστικό.
Καλώς ήρθες στον κόσμο των ανθρώπων.
Γιατί θες τόσο πολύ να μας τα φτιάξεις;
Δεν προσπαθώ να σας τα φτιάξω... Είναι χαζό αυτό που λες.
Άσε με να της μιλήσω. Μπορώ να μιλάω σε γυναίκες
χωρίς να ιδρώνω ή να βάζω φωτιά στον εαυτό μου.
Δεν ξέρω.
Άσε με να το σκεφτώ.
- Είδες πουθενά το κινητό μου; - Όχι.
Η βρύση στην κουζίνα κάνει παράξενους θορύβους.
Μπορείς να έρθεις να την επισκευάσεις; Σήμερα το απόγευμα βολεύει.
Να είσαι καλά. Τζορτζ.
- Λόρεν; - Έκπληξη.
Σ' άρεσε το μνημόσυνό μου;
Κρίμα που ο Μίτσελ δεν μπόρεσε να έρθει.
Ίσως έρθει στο δικό σου...
Κοίτα γκριμάτσα! Πρέπει να έχεις μπερδευτεί.
Θα σου εξηγήσω... Πριν πεθάνω έκανα κι εγώ αυτήν την παράξενη σκέψη.
Και τώρα θα την κάνεις κι εσύ.
Όλα όσα φοβόσουν όταν ήσουν παιδάκι... Τα τέρατα κάτω από το κρεβάτι...
Είναι όλα αληθινά.
Είμαι καινούργια αλλά δεν θα 'πρεπε να τρέμεις ή να τσιρίζεις ή να κατουρηθείς;
Ο Μίτσελ στο έκανε;
Τι; Το ξέρεις; Ξέρεις τι είναι;
Για στάσου. Έλα εδώ.
Θεέ μου.
Ένας λυκάνθρωπος. Φρικτό.
Στο ψυγείο του σπιτιού έχει λίγο μπέικον που λήγει σήμερα...
Μάντεψε ποιον είδα.
- Την Γιόκο Όνο; - Όχι. Την Λόρεν.
Ελέγχω την κατάσταση.
Κρύβομαι σ' ένα βρωμιάρικο κελάρι ή μες το δάσος. Αλλά εσύ;
Αγοράζεις ένα κρασί κι ένα κουτάκι προφυλακτικά.
Ποιο το νόημα να προσπαθούμε να γίνουμε φυσιολογικοί
όταν εσύ επιτίθεσαι στους φίλους μας και τους κάνεις τέρατα;
Για όνομα του Θεού! Την ξέραμε. Μ' άφησες να πάω στο κωλο-μνημόσυνο.
Πώς διάολο νομίζεις ότι επιβίωσα εκατό χρόνια τώρα;
Δεν υπάρχει σωτηρία απ' αυτό.
Δεν είμαι σαν εσένα, δεν παίρνω άδειες. Είμαι αυτό που είμαι.
Τότε γιατί δήθεν προσπαθείς;
Να πάρει, συγγνώμη. Μπορώ να περπατήσω ή σφουγγάρισες;
Δεν πειράζει.
Θες να βγούμε για κάνα ποτό;
Ναι, πήρα μια απόφαση. Όχι άλλες αναβολές.
Θέλω να το κάνω εδώ και καιρό αλλά συνεχώς το αναβάλλω.
Αυτό ακουγόταν καλύτερα όταν το λέγαμε με τα κορίτσια.
Ναι, τι διάολο;
Ωραία... Τα λέμε αν είναι.
Όουεν μην φοβάσαι.
Τζορτζ; Ο Όουεν είμαι.
Μίτσελ.
- Η τηλεόραση παίζει. - Ίσως πετάχτηκε κάπου.
Είναι κανείς; Χτύπησα το κουδούνι...
Δεν χρειάζεται να είσαι εδώ Τζέινι. Περίμενε στο αμάξι.
- Δεν πειράζει. - Λες να την κλείσω;
- Είπες κάτι; - Τι;
- Είπες τίποτα; - Ακούς φωνές...
Θα κοιτάξεις την βρύση;
Ναι... Ίσως πάρει λίγη ώρα. Περίμενε στο αυτοκίνητο.
Και να μην σε δω να κάνεις τον υδραυλικό;
Είναι σαν να χάνω την ολική έκλειψη.
Δεν έχω ιδέα τι κάνω...
Τι;
Τζορτζ, γεια σου. Συγγνώμη, χτυπήσαμε το κουδούνι, μα δεν άνοιξε κανείς.
- Όχι, είναι... είναι εντάξει. - Πήρα το μήνυμα σου.
- Το μήνυμα μου; - Για τη βρύση;
- Τη βρύση; - Ναι, Τζορτζ. Μου έστειλες μήνυμα.
Σωστά. Η βρύση.
Τι χαζό εκ μέρους μου να σου πω να έρθεις, ενώ δεν ήμουν εδώ.
Με συγχωρείτε, δεν σας σύστησα. Από' δω η κοπέλα μου, η Τζέινι.
- Τζέινι; - Χάρις. Γεια σας.
Σωστά, γεια σου.
Θα πρέπει να ξαναέρθω αργότερα, να ρίξω μια ματιά στη δεξαμενή στη σοφίτα.
Πότε δεν θα λείπεις;
- Δεν θέλω να σ' ενοχλήσω. - Δύσκολο να ξέρω.
Συνήθως όλο και κάποιος είναι εδώ.
Να περάσω κάποια στιγμή μέσα στην εβδομάδα;
- Χάρηκα που σας γνώρισα. - Ναι, κι εμείς. Γεια σου.
Άννι.
Ήθελα μόνο μια ευκαιρία για να του εξηγήσω.
Δεν τον ξέρεις. Δεν ξέρεις πως θα αντιδρούσε, μα εγώ ήξερα.
Ήξερα πως αν με έβλεπε ξανά, θα...
Μα δεν μπορούσε να με δει και τώρα είναι με κάποια άλλη.
Και τώρα τον φιλάει αυτή, τον βλέπει να ξυρίζεται, να γελάει
ενώ εγώ φοράω ακόμα τα ρούχα με τα οποία πέθανα.
Δεν παίρνω τίποτα. Αυτή παίρνει αυτόν, ενώ εγώ...
παίρνω εσένα.
Αφότου...
Αφότου έχασα τα πάντα, το έβαλα στα πόδια.
Γνώρισα το Μίτσελ και ήρθαμε εδώ, μετά γνώρισα εσένα και...
Είχα πλέον συμβιβαστεί με αυτό που μου είχε συμβεί,
μέχρι που την είδα.
Την πρώην μου.
Και είχε γνωρίσει κάποιον άλλον.
Και ήταν τόσο... άσχημο.
Οπότε ξέρω πως νιώθεις.
Είναι σαν να τα χάνεις όλα πάλι από την αρχή.
Πως συνέβη;
Ήμασταν διακοπές στη Σκωτία.
Το μέρος όπου μέναμε ήταν στην άκρη ενός τεράστιου φαραγγιού
και μια νύχτα αποφάσισα να πάω μια βόλτα.
Δεν είχα φοβηθεί ποτέ τόσο πολύ.
Αυτό το πράγμα ήταν...
Ακόμα και τότε, θυμάμαι που το κοίταγα και ένιωθα...
προσβεβλημένος.
Εκείνο το πράγμα, σε αυτόν τον κόσμο, ήταν πολύ λάθος.
Σου επιτέθηκε;
Ένας άλλος τύπος, κι αυτός πελάτης, είχε έρθει παρέα.
Σκοτώθηκε.
Στην κυριολεξία του ξέσκισε το λαιμό και το στήθος του.
Από εκεί, είναι εκεί. Από εκεί, γρήγορα.
- Εμένα απλά με γρατσούνισε. - Από εκεί.
Επέζησα.
Όπως κι εγώ.
Όπως κι εσύ! Μπράβο μας!
Γιατί πιστεύεις πως δεν μπορούσε να σε δει ο Όουεν;
Δεν ξέρω.
Ίσως το σοκ να...
- να με εμπόδισε. - Κάτι σαν υποτροπή;
Είναι τόσα πολλά που δεν καταλαβαίνω.
Πως σου φάνηκε λοιπόν αυτή;
- Η Τζέινι. - Είναι... πορτοκαλί.
Δουλεύει σε ινστιτούτο μαυρίσματος.
Νομίζει πως είναι φινετσάτο.
Εγώ νομίζω πως μοιάζει του Ομπάμα.
Εσύ είσαι πολύ πιο όμορφη.
Και πιο καλή.
Και πιο πεθαμένη.
Αυτό σου φαίνεται για 3 ή για 5;
Για 3.
Αυτό σκέφτηκα κι εγώ. Είναι τα γράμματα της Μπέκα.
Οπότε αν έδωσε στον κύριο Ντέιβις τα φάρμακα του στις 3,
τότε θα πρέπει να τα ξαναπάρει... τώρα. Όμως αν τα έδωσε στις 5,
- δεν πρέπει να ξαναπάρει μέχρι τις 10. - Τότε ρώτα τη.
Δεν απαντάει στο κινητό της. Βγήκε για ποτό με τον φίλο σου.
- Ποιο φίλο; Που; - Ξέρεις, αυτόν με το πρόσωπο.
- Που πήγανε; - Ένας Θεός ξέρει.
Θα είχα ρωτήσει, αλλά ποιος νοιάζεται;
Σοβαρά μιλάω. Αν υπάρχει άλλος άντρας εκεί, δεν μπορώ να κατουρήσω.
- Είναι γελοίο. - Το ξέρω, στην ηλικία μου.
Σειρά σου, κάτι γελοίο.
Εντάξει. Πάνε 6 μήνες που σταμάτησα να παίρνω τηλέφωνο
τον πρώην μου κάθε φορά που μέθαγα.
Θεέ μου, μάλλον δεν έπρεπε να το πω αυτό.
Όχι, είναι γλυκό. Είναι επίμονο.
Ναι, "γλυκό". Εγώ με τον εμετό στα μαλλιά μου να λέω "Γκάβιν..."
Είχα σκοπό να σε ρωτήσω; Πως είσαι που έκοψες το κάπνισμα;
Όχι και τόσο καλά.
Αλλά σκέφτομαι, μια φορά καπνιστής, πάντα καπνιστής.
Δεν υπάρχει λόγος να το πολεμάω.
Θα ήθελες να πάμε σπίτι μου;
Η συγκάτοικος μου λείπει, οπότε θα είμαστε μόνοι.
Αυτή είναι φίλη σου;
Για δες εδώ. Να σας κάνω παρέα;
Δεν θα μας συστήσεις; Καλύτερα να εξηγήσω.
Με το Μίτσελ βγαίναμε. Μια φορά δηλαδή. Ήταν κάτι σαν ραντεβού.
Τι λέγαμε λοιπόν; Εμένα μου έλεγε για
- τους αρχαίους μηχανισμούς του κόσμου. - Μην το κάνεις αυτό.
Τουλάχιστον σε έβγαλε έξω.
Εμείς έπρεπε να τη βγάλουμε με ένα ένα μπουκάλι κρασί από το σούπερ μάρκετ
- και ένα πακέτο Ντορίτος στο σπίτι μου. - Σε έχω ξαναδεί.
Η φωτογραφία μου ήταν στις εφημερίδες τώρα πρόσφατα.
- Σ' έχω δει σε μια φωτογραφία... - Σήκω.
Θέλω να δω τη φάτσα της όταν το καταλάβει.
- Σήκω. - Καλή μου φαίνεσαι.
Ίσως μπορούμε να κάνουμε παρέα μετά.
Είδα τον τριχωτό σου φίλο.
Και είχα σκοπό να τραφώ από αυτόν, το πιστεύεις;
Θα έπρεπε μάλλον να του ρίξω καμιά μπουνιά πρώτα...
- Τι θέλεις; Ο Χέρικ σε έστειλε; - Δεν έχει σχέση μόνο μ' αυτόν.
- Τότε τι θέλεις; - Με παράτησες.
Με έβαλες στο κόλπο και μετά με άφησες.
Ξύπνησα περιτριγυρισμένη από ξένους.
Έπρεπε να είσαι εσύ εκεί. Από τότε με πετάνε μια από εδώ
και μια από εκεί, λες και είμαι ορφανό.
Συγγνώμη...
Έλα να φύγουμε μαζί.
Υπάρχουν μέρη να πάμε, που θα είμαστε ασφαλείς μακριά τους.
Δεν είναι κάνας γκόμενος πρεζόνι που με κακοποιεί.
Πιστεύεις πως υπάρχει ασφαλές μέρος μακριά τους;
Μένουν μακριά από μικρές πόλεις, από μέρη που είναι εκτεθειμένοι.
Στάσου... Θεέ μου. Αλήθεια πιστεύεις πως χρειάζομαι σωτηρία;
Μπορούμε να σώσουμε ο ένας τον άλλον, αυτό προσπαθώ να...
Μπορούμε να σώσουμε ο ένας τον άλλον, εντάξει;
Δεν το καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι;
Θέλω να σκοτώνω. Θέλω να νιώθω το αίμα τους να στάζει στο σαγόνι μου.
Θέλω να βλέπω τα πρόσωπα τους όταν το συνειδητοποιούν.
Θέλω να σκοτώσω τους γονείς μου, τους εραστές μου, θέλω να το ξέρουν.
Ο Χέρικ λέει ότι πρώτα πρέπει να στο προσφέρουν.
Θεέ μου, ας το πάρουμε. Ας πάρουμε τον κόσμο τους.
Να κάνουμε κομμάτια τα παιδιά τους.
- Σ' ευχαριστώ. - Για ποιο λόγο;
Δεν μπορείς να το κάνεις. Δεν πρέπει να διαλέγεις αυτούς, θα χάσεις τα πάντα.
Ότι κι αν χρειαστεί, θα σε σύρουμε πίσω.
Είσαι καλά; Τι ήταν αυτό;
Άκου, θα πάω σπίτι.
- Εντάξει. - Νομίζω πως είναι καλύτερα.
Έφταιγε αυτό που είπα για τον πρώην μου;
- Δεν είμαι έτσι πια. - Με μένα έχει να κάνει, όχι μ' εσένα.
Πρέπει να είναι η πρώτη φορά που το ακούω αυτό πριν το πήδημα.
Πρέπει να είναι ρεκόρ, ακόμα και για μένα.
Λυπάμαι. Να σε πάω στην πιάτσα των ταξί;
- Όχι, δεν χρειάζεται. - Θέλω να βεβαιωθώ ότι είσαι ασφαλής.
Ναι, τέλος πάντων. Θέλω να πάω τουαλέτα.
Λόρεν;
Εγώ είμαι.
Κακό σκυλί.
Όχι, λυπάμαι. Δεν είναι εκεί μέσα.
Θεέ και κύριε. Φώναξε ένα ασθενοφόρο.
Μπέκα, εγώ είμαι. Ο Μίτσελ.
Έλα, μωρό μου. Αυτό είναι, συνέχισε να με κοιτάς.
- Δεν είναι πολύ συγκινητική η στιγμή; - Τι της έκανες;
Ήρεμα, τίγρη. Που το πρόβλημα; Πρέπει απλά να την αφήσεις να πιει από σένα.
Μπέκα, συνέχισε να με κοιτάς. Συνέχισε να με κοιτάς.
Εντάξει, γλυκιά μου. Θα σε σώσει. Θα τα κάνει όλα καλά.
- Μίτσελ; Μπορείς να τη σώσεις; - Δεν μπορώ... δεν μπορώ...
- Χάνει τις αισθήσεις της. - Καλύτερα να βιαστείς.
Ένα λίτρο ακόμα να χάσει και θα γίνει δωρητής οργάνων.
Μίτσελ, κάνε κάτι.
Μίτσελ.
Όχι κι άλλος. Δεν μπορώ...
- Δεν μπορώ. - Εσύ το έκανες αυτό.
Εσύ με έκανες έτσι, Μίτσελ. Εσύ φταις για όλα.
Συγγνώμη.
Δεν... δεν τα κατάφερε.
Έτσι τελειώνει λοιπόν;
Θα την συνδέσουν με σένα, εσένα με τη Λόρεν.
Θα τιναχτούν όλα στον αέρα.
- Τα χάνουμε όλα. - Όχι.
Έχουν τρόπους που τα κάνουν αυτά. Έλα.
Τι εννοείς;
Είμαστε εδώ χιλιάδες χρόνια τώρα.
Νομίζεις πως είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο;
Έχουν παντού παρακλάδια.
Εσύ περίμενε εδώ. Εγώ θα πάω να βρω ένα ταξί.
Μίτσελ, κοντεύουν ν' αρχίσουν όλα.
Φτιάχνουμε τις λίστες. Ώρα να αποφασίσεις.
- Διαλέγω αυτούς. - Κρίμα.
Τα λέμε.
Και το μικρό σου σκυλάκι.
Είχα ξεχάσει πως ήταν. Οι άλλοι.
Είναι αρπακτικά.
Κάθε σπιθαμή τους είναι πείνα και οργή.
Το σθένος που πρέπει να έχει κάθε στιγμή, για να μην γίνει έτσι...
Πιστεύεις πως έπρεπε να την είχε σώσει;
Νομίζω πως την έσωσε.
- Πρέπει να βγούμε έξω. - Τι;
Στο μπαρ. Οπουδήποτε. Θα κάνεις καλό σε όλους μας.
Όχι, νομίζω... Νομίζω πως θέλω να μείνω μέσα.
Ναι. Κάτσε να αλλάξω ρούχα και...
Όχι, θέλω να μείνω στο σπίτι τώρα.
Κοίτα... λυπάμαι.
Αισθάνομαι ασφαλής εδώ. Υπάρχουν τέρατα εκεί έξω.
Όταν είμαστε και οι 3 μαζί, είναι λες και κανείς δεν μπορεί να μας αγγίξει.
Στο επόμενο επεισόδιο...
Τζορτζ, ξέρω τι είσαι.
Δεν χρειάζεται να τραφούμε, μπορούμε απλά να... παίξουμε.
- Οι φίλοι μου... - Δεν θα σε καταλάβουν ποτέ.
Fight For Freedom The GreekTVsubS Supporters
Απόδοση Διαλόγων X-VampTeam [edesp, matovel]
Διανομή Υποτίτλων www.xsubs.tv
www.tvsubtitles.net